Αμμουδάκι - Πρέβελη 
αγναντεύοντας το Λιβυκό 
 
 
 
    Στα νότια του νομού Ρεθύμνου συναντάμε μερικές από τις ομορφότερες παραλίες
της Κρήτης. Σε αυτή μας την εξόρμηση πήγαμε στο πανέμορφο Αμμουδάκι και την διάσημη Πρέβελη.
   Ξεκινώντας από το Ηράκλειο κατευθυνόμαστε προς Ρέθυμνο κι από εκεί και μετά ακολουθούμε τη σήμανση για Πλακιά. Περίπου μία ώρα και 45 λεπτά θα κάνουμε για να φτάσουμε στον προορισμό μας, οπότε καλό είναι να ξεκινήσουμε πρωί. Όσοι κουράζονται, μπορούν να κάνουν μια στάση στο Ρέθυμνο και να συνεχίσουν μετά για Πλακιά. Από Ρέθυμνο για Πλακιά περίπου 45 λεπτά. Στη διαδρομή μας περνάμε από τους Αρμένους με το πασίγνωστο υστερομινωικό νεκροταφείο.
   Ο Πλακιάς είναι ένα οργανωμένο θέρετρο του νότου, που θα βρείτε ό,τι χρειαστείτε. Υπάρχουν πολλές επιλογές για φαγητό και διαμονή. Η παραλία του Πλακιά είναι τεράστια, αμμουδερή και ενδύκνειται για μπάνια, εμείς ωστόσο προχωρήσαμε λίγο ανατολικά, περάσαμε τη γνωστή παραλία Δαμνόνι και καταλήξαμε στο Αμμουδάκι.  Πρόκειται για μία πανέμορφη μικρή παραλία με νερά πραγματικά κρυστάλλινα, γαλαζοπράσινα και όπως σε όλο τον νότο, κρύα. Πριν κατεβείτε τα σκαλιά για την παραλία, υπάρχει καντίνα με εξαιρετικά διαμορφωμένο περιβάλλοντα χώρο (προσωπικά δεν έχω δει καλύτερη καντίνα σε παραλία) και με πεντανόστιμες σαλάτες. Το μαγιό σε αυτή την παραλία είναι περιττό, είναι από τις ομορφότερες παραλίες γυμνιστών που έχω δει και σας την προτείνω είτε τα πετάξετε είτε ντραπείτε. Οπωσδήποτε στάση στην καντίνα με φόντο την παραλία πριν την αναχώρηση.
   Προφανώς είχαμε όρεξη εκείνη την ημέρα και μετά αποφασίσαμε να επισκεφτούμε και την Πρέβελη. Οδηγώντας ένα τέταρτο περίπου φτάνουμε στη γέφυρα Πρέβελης, όπως είναι γνωστή. Πρόκειται για μία μονότοξη γέφυρα που έχτισαν οι μοναχοί τον 18ο αιώνα και από κάτω ρέει ο Μεγάλος Ποταμός που καταλήγει στη διάσημη παραλία της Πρέβελης. Είναι ωραίο σημείο για στάση και φωτογράφιση. Λίγο μετά το γεφύρι συναντάμε την Κάτω Μονή Πρέβελης ή Κάτω Μονή του Προδρόμου, η οποία είναι ερημωμένη, έχει γίνει όμως πολύ ωραία προσπάθεια ανακαίνισής της και αξίζει να σταθούμε λίγο. Σε έναν από τους χώρους της μονής έχει δημιουργηθεί μικρό μουσείο με ιερά κειμήλια. 2 χλμ περίπου μετά συναντάμε την Πίσω Μονή του Θεολόγου, η οποία λειτουργεί κανονικά ως ανδρικό μοναστήρι. Βρίσκεται σε μία εξαιρετική τοποθεσία με θέα προς το Λιβυκό που κόβει την ανάσα. Το μουσείο που υπάρχει στη Μονή είναι εξαιρετικά καλαίσθητο. Αξιοσημείωτη είναι η συμβολή του μοναστηριού κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, όπου βρήκαν φιλοξενία σύμμαχοι που πολέμησαν στη μάχη της Κρήτης.
   Κι αφού περιηγηθήκαμε σε μοναστήρια και γεφύρια, ώρα για μια δεύτερη βουτιά σε μία από τις διασημότερες παραλίες του νησιού. Σταθμεύουμε το αυτοκίνητο στο ειδικά διαμορφωμένο χώρο κι αρχίζουμε την κατάβαση. Περίπου ένα τέταρτο απαιτείται για να κατέβουμε, αλλά σίγουρα θα χρειαστούμε περισσότερο χρόνο, γιατί θα διαπιστώσουμε κατεβαίνοντας ότι η θέα της παραλίας από εκεί είναι μοναδική και θα κάνουμε αρκετές στάσεις. Η ανάβαση θα μας κουράσει κάπως, γιατί είναι λίγο απότομη (μην πείτε δεν σας το 'πα), αλλά σίγουρα αξίζει. Η παραλία είναι αμμουδερή με βοτσαλωτό βυθό και υπάρχει και καντίνα σε περίπτωση που χρειαστείτε κάτι. Εδώ χύνει τα νερά του ο Μεγάλος Ποταμός, αφού έχει διασχίσει πρώτα το Κουρταλιώτικο φαράγγι. Στις όχθες του ποταμού σχηματίζεται το δεύτερο μεγαλύτερο φοινικόδασος της Κρήτης, όπου ευδοκιμεί το κρητικό φοινικόδεντρο του Θεόφραστου. Η βόλτα κατά μήκος του ποταμού, στη σκιά των φοινικόδεντρων είναι μοναδική εμπειρία. Νομίζεις για μια στιγμή ότι δεν βρίσκεσαι στην Ελλάδα, το τοπίο θυμίζει εξωτικά μέρη και θαρρείς θα πεταχτεί ο Τανιμανίδης να σου πει ότι είσαι προτεινόμενος.