Ερημούπολη - Ίτανος 

βουτιά σε γαλαζοπράσινο φόντο 

 

 

   Οι περισσότεροι που φτάνουν μέχρι τη Σητεία επισκέπτονται το Βάι, το πολύ πολύ τη Μονή Τοπλού και επιστρέφουν. Μην το κάνετε. Don't do it!!!

   Δώστε στην περιοχή το χρόνο να σας σαγηνεύσει. Ίσως να μην προκαλεί κεραυνοβόλο έρωτα (στον γράφοντα προκάλεσε), αν μείνετε όμως είναι βέβαιο ότι θα σας γοητεύσει και θα έρχεστε κάθε χρόνο.

   Ξεκινήστε από την αρχή έχοντας κανονίσει τη διανυκτέρευσή σας στη Σητεία, το Παλαίκαστρο ή τον Κουρεμένο. Οι επιλογές είναι πολλές. Στη Σητεία περισσότερες, στις άλλες περιοχές μικρές συνήθως, περιποιημένες ωστόσο ξενοδοχειακές μονάδες, οι περισσότερες δίπλα στη θάλασσα. Σίγουρα δεν θα περάσει απαρατήρητη η ευγένεια των κατοίκων και η προθυμία τους να λύσουν οποιαδήποτε απορία.

   Αφήστε τον τόπο να ξεδιπλώσει μπροστά σας το μεγαλείο του. Εδώ οι ρυθμοί είναι πολύ χαλαροί και οι περισσότεροι δρόμοι άδειοι συνήθως. Θα ευχαριστηθείτε να οδηγείτε αφήνοντας πίσω σας σπαρτά κι αμπέλια ή θαυμάζοντας φοίνικες αν είστε κοντά στο Βάι. Ακόμη και οι παραλίες δεν έχουν τον κόσμο που έχετε συνηθίσει. Το πρώτο που θα σκεφτείτε είναι, τι κρίμα αυτόν τον παράδεισο να μην τον απολαμβάνουν πολλοί. Από την άλλη πάλι θα περάσει από το μυαλό σας, ότι ίσως να μην είχατε μπροστά σας έναν παράδεισο αν κατακλυζόταν από κόσμο.Κι ο γνωστός εξάλλου, ο κλασικός της Βίβλου, δεν είναι γνωστός για την πολυκοσμία του. Όσο βραδιάζει η ατμόσφαιρα γίνεται πιο ειδυλλιακή, πιο ρομαντική και για κάποιους πιο μυστηριακή. Τα φώτα είναι ελάχιστα και σου κάνει εντύπβση το πλήθος των αστεριών στον ουρανό. Άραγε γιατί στο Ηράκλειο δεν το απολαμβάνω αυτό; Τα τριζόνια κάνουν γιορτή κι αμέσως συνηδειτοποιείς πόσο σου έχει λείψει αυτός ο ήχος που σε πάει κατευθείαν στα παιδικά σου καλοκαίρια. Ο αέρας είναι μόνιμα παρόν σ' αυτή την περιοχή, για αυτό και πλέον είναι στέκι των windsurfers, αλλά μην προβληματίζεστε, σίγουρα υπάρχει μια παραλία που μπορείτε να απλώσετε άνετα το κορμί σας.

Όσον αφορά τώρα τις παραλίες, οι επιλογές είναι αμέτρητες κι όλες με αυτό το υπέροχο γαλαζοπράσινο χρώμα. Αν το Λασίθι είχε χρώμα θα ήταν αυτό.

Σίγουρα θα επισκεφτείτε το Βάι να φωτογραφηθείτε κάτω από τους φοίνικες. Για λεπτομέρειες πατήστε εδώ.

Σε αυτή την εξόρμησή μας πήγαμε λίγο πιο βόρεια, κανένα πεντάλεπτο δηλαδή μετά το Βάι, στην περιοχή της Ερημούπολης, της αρχαίας Ιτάνου. Εδώ σχηματίζονται τρεις παραλίες, η μία ακριβώς εκεί που παρκάρουμε, η άλλη δεξιά και η τρίτη αριστερά. Διαλέξτε μία να δροσιστείτε, αλλά δείτε οπωσδήποτε και τις τρεις. Τα κοινά και στις τρεις; Το χρώμα των νερών, είπαμε το χρώμα του Λασιθίου, αυτό το βαθύ γαλαζοπράσινο, η καθαρότητα των νερών και η θερμοκρασία της θάλασσας. Ναι, είναι κρύα τα νερά εδώ, όπως και σε όλες της παραλίες της Κρήτης που φιγουράρουν στις λίστες με τα καλύτερα νερά.

   Η κεντρική παραλία (νούμερο 1) είναι μικρή, αμμουδερή, με τρία - τέσσερα αρμυρίκια, των οποίων τον ίσκιο μπορείτε να εκμεταλλευτείτε. Το νερό πεντακάθαρο, καθρεφτίζεσαι και δύσκολα θα μείνετε πολύ ώρα έξω χωρίς να βουτήξετε.

   Δεξιά αυτής της παραλίας είναι η επόμενη μικρή παραλία (νούμερο 2). Για να φτάσετε μέχρι εκεί διασχίζετε τον μικρό λόφο πάνω στον οποίο ήταν χτισμένη η αρχαία Ίτανος. Μην το φοβηθείτε, είναι πέντε λεπτά περπάτημα αλλά ταυτόχρονα ταξίδι σε ιστορία αιώνων. Αυτό ακριβώς το μονοπάτι είναι η Ελλάδα. Διασχίζετε τα ερείπια μιας αρχαίας πόλης και φτάνετε σε μια παρθένα παραλία. Βλέπετε τα απομεινάρια των προγόνων μας, αφημένα στην τύχη τους και στο βάθος μια συστάδα φοινίκων, όπου το χειμώνα δημιουργείται ένα μικρό έλος και τώρα θυμίζει σεληνιακό τοπίο. Η διαδρομή μέσα από τα αρχαία είναι τόσο στενάχωρη, τόσο νοσταλγική, αλλά και τόσο δυνατή. Με αυτά τα δύο στοιχεία δεν ταξιδεύει άλλωστε η χώρα τόσους αιώνες; Με τον πολιτισμό και τη θάλασσα. Κι αυτή η παραλία είναι αμμουδερή κυρίως με βοτσαλάκια σε κάποια σημεία και μερικές πέτρες μέσα στη θάλασσα. Κάτω από τους φοίνικες μπορεί να δείτε κάποιους να κάνουν γυμνισμό. Μην σκιαχτείτε, εδώ δεν ενοχλεί κανείς κανέναν.

   Η τρίτη παραλία (νούμερο 3) βρίσκεται βόρεια της κεντρικής παραλίας. Περνάτε ένα μικρό μονοπάτι με περίεργα πετρώματα και εκπληκτική θέα στην παραλία νούμερο 1 και φτάνετε εδώ σε πέντε λεπτά. Αυτή η παραλία είναι η μεγαλύτερη, δεν υπάρχει ούτε ένα δέντρο, μπορείτε όμως να απολαύσετε το μπάνιο σας στη σκιά των πανύψηλων και πανέμορφων βράχων. Η θάλασσα είναι εκπληκτική όπως και στις άλλες δύο παραλίες, εδώ όμως δεν υπάρχει πέτρα ούτε για δείγμα μέσα στο νερό.

   Η θάλασσα βέβαια ανοίγει την όρεξη. Εμείς όμως έχουμε πολλές επιλογές. Μπορούμε να διαλέξουμε να φάμε είτε στο γραφικό Παλαίκαστρο, είτε στην παραλία του Κουρεμένου με τα καλαίσθητα μαγαζάκια είτε στην παραλία της Χιώνας με το κύμα να σκάει στα πόδια μας.

   Καθώς επιστρέφαμε στο Ηράκλειο και την πραγματικότητα ένα τραγούδι είχα κατά νου του Μάνου Ελευθερίου.

Δεν είν' αλήθεια μες στη Γη

πως δεν υπάρχει ένα νησί να πάμε οι δυο μας

κάπου θα βρίσκεται για μας

ένα νησί και μια γωνιά για τ' όνειρό μας.

Κάπου υπάρχει ένα νησί

που στο χρωστώ κάποια στιγμή σαν παιχνιδάκι

να παίξεις σαν μικρό παιδί

και να ξεχάσεις πως στη Γη υπάρχουν δράκοι.

 

tip: Προτείνουμε μια εξόρμηση στη βραδυνή Σητεία, την πόλη με τη μεθυστική αύρα. Σίγουρα θα έχετε δει πιο μεγάλες και πιο εντυπωσιακές πόλεις. Η Σητεία όμως έχει ένα άρωμα άλλης εποχής, ενώ ταυτόχρονα είναι τόσο ζωντανή και νεανική. Χτισμένη αμφιθεατρικά η πατρίδα του Βιντσένζου Κορνάρου, προσφέρει πολλά σημεία για φωτογράφιση, ενώ ο παραλιακός πεζόδρομος είναι ιδανικός για περίπατο μετά το φαγητό σε ένα από τα δεκάδες πανέμορφα εστιατόρια, ταβερνεία, καφενέδες και καπηλειά που θα δείτε. Όποιο και να επιλέξετε θα ευχαριστηθείτε φαγητό. Στα συν της πόλης τα πολύ όμορφα μοντέρνα φωτιστικά, οι καταπράσινες μικρές γωνιές - πλατείες και τα μοντέρνα γλυπτά στο παραλιακό μέτωπο

 

tip2: Εφόσον βρεθείτε στην περιοχή είναι παράλειψη να μην επισκεφτείτε την περιοχή Κάβο Σίδερο. Πρόκειται για ένα ακρωτήριο, το οποίο αποτελεί το ανατολικότερο σημείο της Κρήτης και πήρε το όνομά του από το εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου. Όπως βλέπετε στο χάρτη σχηματίζονται δύο λαιμοί. Δυστυχώς μπορούμε να φτάσουμε μέχρι κάποιο σημείο μετά τον πρώτο λαιμό, διότι από εκεί και μετά βρίσκεται η ναυτική βάση του Κυριαμαδίου και η διέλευση επιτρέπεται μόνο στις 4 Φεβρουαρίου, ημέρα που τιμάται ο Άγιος Ισίδωρος. Στη διαδρομή βλέπετε απέραντες εκτάσεις γης, άνυδρες, ξερές, με χαμηλή βλάστηση, ένα τοπίο εξαιρετικά άγριας φυσικής ομορφιάς, το οποίο ουσιαστικά έχουν σμιλεύσει ο αέρας και η θάλασσα. Θα νιώσετε τη ανθρώπινη απουσία, μιας και σου δίνει την εντύπωση ότι ο άνθρωπος δεν είναι ευπρόσδεκτος εδώ, στην άκρη του κόσμου, όπως λέει και το τραγούδι του Γιάννη Πετράκη.

Ανεζητώ και ρέγομαι όπου είν' άκρα τόπου

'κει που κακό δεν έκαμε η δύναμη τ' ανθρώπου.

 

του Κωστή Παπαχρήστου

 

Δείτε video από τη διαδρομή στο Κάβο Σίδερο εδώ.

 

Για άλλα video από προορισμούς στο Νομό Λασιθίου πατήστε εδώ.